Inmiddels was het al weer ’s ochtends en reden we via de kortste, maar ook zeer leuke toeristsche route, naar het huis. Bob en Cap ons opwachtend, buiten..want om 09.00 uur zou de eigenaar komen met de sleutel. Gezien het inmiddels half negen was hoefden we nog maar een half uur of rekening houdend met de italiaanse tijdschema’s, anderhalf uur te wachten.

Na een nacht bijna niet geslapen te hebben is het zelfs in Italië niet echt fijn om buiten in de mist op een plastic stoeltje te wachten…

maar ja, er zat weinig anders op…

Om 09.00 uur precies verschenen 3 behoorlijk dikke heren die op de hoek van het wijnveld, zo’n 25 meter verderop, waarvan één ging bellen terwijl ze ons continu in de gaten hielden…We kregen even het idee dat het de mafia was…Ook toen men klaar was met bellen kwam er geen enkele aktie behalve naar ons kijkend…Even later kwam er een gloednieuwe, spierwitte Rangrover aangestoven over de onverharde kleiweg naar ons huis. Ook daar stapte 3 heren uit; gelukkig van een betere proportie dan de 3 die er al stonden. Zij liepen op elkaar af en schudden elkaars hand hartelijk om vervolgens met z’n 6-en op ons af te lopen. Op dat moment was ik erg blij dat wij met 3 grote en sterke mannen waren. We hadden ze aangekund indien nodig…

Als eerste moesten we mee naar de Muncipio (gemeentehuis) om een anti-terroristenverklaring te tekenen. Ik maakte nog een grapje dat ik nog nooit een blonde terroriste had gezien maar dat werd niet echt gewaardeerd. Daarna, echt italiaans, even staand een koffietje te drinken met z’n allen.

Terug in het huis werd het geld geteld en aan de eigenaar overhandigd en werd de werking van de houtkachel uitgelegd. Verder moesten we het er maar mee doen.

Sergio, de collega van Eli Anne (onze makelaar), die engels sprak zou later nog terugkomen met de jongen van het hout.

Ondanks dat we het liefst in bed wilde duiken was dat geen mogelijkheid. Eerst zou het huis schoongemaakt moeten worden; alle dode insecten, spinnen, spinnewebben, en ander ongedierte uit het huis verjagen…

Het was een half jaar tot een jaar niet bewoond geweest en het is een oud huis dus het was echt heel vochtig en vies..

In de keuken hing een hele vieze lucht, was het de schimmel die in de muur was getrokken of het water dat in de afwasmachine stond of

was het toch een dode muis??

We kwamen er niet echt achter. Eerst maar zorgen dat het huis een beetje schoon werd en zo ingedeeld kon worden dat we konden slapen..

Het zat allemaal niet mee want we waren het bestek vergeten. We moesten het doen met 1 mes, 3 toetjeslepels en een theelepeltje. Ook de stofzuiger hadden we met de verhuizers meegegeven en zelfs de stoffer en blik hadden we achter gelaten aangezien het ruimtegebrek in de auto’s. Gelukkig hingen er in de kelder bezems en wat stoffers want anders hadden we weinig kunnen doen…

Eerst zijn we gaan kijken welke kamer wat zou worden en toen meubels die we niet nodig zouden hebben naar de opslagkamer gebracht. Wat een werk en wat een zooi! Alles wat we aanpakte was vies of kapot. Alleen de houten meubels waren redelijk.

Buiten bleef de klei met dikke klonten aan je schoenen hangen.

Waar waren we in beland???